Door de Franse professor Marine in Shanghai, 14 april 2008
Ik ben een Fransman en ik leef in China. Ik ben hier in 2002 toegekomen, een beetje per ongeluk. Ik gaf Engels in Frankrijk toen mijn oog viel op een annonce voor een vacature aan een Chinese unviversiteit. Ik kende China niet. Maar uit nieuwsgierigheid heb ik toch gesolliciteerd. Nu geef ik Engels in Shanghai. Voordien had ik al wat afgereisd, vooral in het zuid-oosten van Azië. Ik ben geen communist en ook geen 'fan' van China. Ik denk dat ik deze brief in alle neutraliteit schrijf. Ik ben erg geschrokken door de verslaggeving in de Westerse pers over wat er in Lhasa gebeurd is. Ik heb er geen concrete bewijzen van en het is inderdaad een eerder intuïtief gevoel maar het is mijn diepe overtuiging dat de Verenigde Staten en andere Westerse landen China klaar en duidelijk willen opdelen. Zij maken gebruik van de 'zaak-Tibet' en van de Tibetanen voor hun eigen belang. Eerger nog, ik ben ervan overtuigd dat dit geen alleenstaand geval is en dat de Verenigde Staten bloedige conflicten op diverse plaatsen in de wereld ontketenen, puur uit eigenbelang, terwijl ze hun motieven wegstoppen achter grote doelstellingen zoals de rechten van de mens. Ik vind dat schandalig en onaanvaardbaar. Ik stel vast dat veel Westerlingen – zeer zeker omdat de media hen manipuleren – China wantrouwen. China wordt constant in een kwaad daglicht gesteld. Zo is er de voortdurende kritiek op de milieuvervuiling terwijl de centrale regering in Beijing op dat vlak enorme inspanningen levert. Ander punt zijn de rechten van de mens, de vrijheid van meningsuiting... Ik denk dat de Westerse beschuldigingen erg overdreven zijn. Ik heb bijvoorbeeld geen censuur gezien op het internet. Ik zal niet zeggen dat er helemaal geen censuur is maar ik heb vanuit China toch altijd alle sites kunnen bezoeken die ik wilde bezoeken. Vanuit het Westen stuurt men mij vandaag nog internetadressen die zouden gecensureerd zijn. Maar dat is niet het geval want ik kan er hier in Shanghai in enkele seconden naar toe surfen. De Chinese media zijn naar mijn smaak erg gematigd – heel anders dan bijvoorbeeld CNN die spectaculaire en wrede beelden toont om toch maar zijn gelijk te halen. Hier zie je dat niet. Zelfs geen anti-Amerikaanse propaganda of anti wat dan ook. Ik zie op de Chinese tv wel erg gedetailleerde en interessante reportages over de geschiedenis van Tibet. Zij brengen me dingen bij die je in het Westen niet hoort. Bijvoorbeeld hoe voor 1959 de Tibetanen onder een feodaal stelsel leefden en hoe hun levensomstandigheden heel penibel waren. Ik heb hier met Amerikaanse vrienden gepraat die China heel goed kennen. Net zoals mij konden ze hun oren niet geloven toen ze naar de Westerse media luisterden. Ze zeggen eensgezind dat het Westen een compleet fout beeld heeft van China. Eén van de vooroordelen is dat de rechten van de etnische minderheden in China onderdrukt zijn. Dat lijkt me een volkomen uit de lucht gegrepen en zelfs groteske beschuldiging. De Han-Chinezen (de grootste bevolkingsgroep) en de anderen worden op gelijke manier behandeld. Als je kriskras door China reist zie je dat de verschillende bevolkingsgroepen springlevend zijn en dat er geen sprake is van een gedwongen uniformisering. Integendeel, de plaatselijke klederdracht, de muziek, de cultuur worden naar waarde geschat en gerespecteerd. Op tv zie je veel muziekoptredens van minderheidsgroepen die de indruk geven dat China fier is op een dergelijke diversiteit en dat het land dat als een rijkdom beschouwt. Er gaan overigens meer regeringsfondsen naar de minder ontwikkelde gebieden zoals Tibet zodat ze hun economische achterstand stapsgewijze kunnen inhalen. De mensen mogen hun religie belijden. Iedereen leeft naar zijn geloofsovertuiging – beter en vrijer zelfs dan in Frankrijk. Ik heb Chinese vrienden die naar een katholieke kerk gaan. Je vindt overal in het land moskeeën en boeddhistische tempels. Toen ik naar Tibet reisde (ja hoor, je kan naar Tibet reizen, in groep of individueel) heb ik veel boeddhistische kloosters bezocht. De monniken kunnen in alle vrijheid hun godsdienst uitoefenen. Ik denk dat het onrechtvaardig is China ervan te beschuldigen de fundamentele rechten van zijn inwoners niet te respecteren. Volgens mij wil de regering in Beijing er op de eerste plaats voor zorgen dat alle regio's in het uitgestreke land tevreden zijn en dat iederen zijn levensniveau kan opkrikken. En geloof me, ik voel me volkomen vrij in dit land. Anders zou ik hier overigens niet meer werken.